Bailarako saskibaloi talde federatuak,
1978-79 denboraldia arte, Lagun Onak izena mantendu
zuen, eta Eperra taberna izan zuen babesle. Saskibaloian
jokatzea gogokoa zuen lagun talde bat zen; astean
behin bildu eta asteburuan partida jokatzen zuten.
Hala seniorretan nola juniorretan. Nesken taldeek
lan saioak egin eta lagunarteko partidak jokatzen
zituzten, federatu gabe.
Une hartan, Josu Arregik gauzak egiteko beste modu
batzuk bultzatu beharra ikusi zuen. Iñaki Zubizarreta
Nartzabalgoa lehendakari izendatu zuten, eta klubari
izena aldatzea hobetsi zen: bi herrietako gazteetatik
edaten zuen taldeak, eta zenbait jokalari azkoitiarren
iritziz, Lagun Onak izena ez zen egokiena, futbolean
azkoitiarrek eta azpeitiarrek bizi zuten lehia ekartzen
zuelako gogora. Horrela, antzina Azkoitia eta Azpeitia
izendatzen zituen San Martin de Iraurgi izena hartu
zen saskibaloi kluberako. Izen berria zutenez, estatutuak
egin beharra zeuden; eta horrelaxe sortu zen Iraurgi
S.B.
Aldaketa nabarmenena
zen, baina aurrerantzean nagusitu zen lanerako metodologian
antzemango zen. Josuren ekarpena funtsezko izan zen;
akuilua hartu eta inguruan zituen guztiak ziztatu
baitzituen, berak bizi zuen saskibaloiarekiko beharraz
kutsatuz. Saskibaloian jokatu nahi zuenak, klubaren
alde lanean hasi beharko zuen, bere aukeren arabera.
Jada ez zen nahikoa astean behin bildu eta gero partidua
jokatzea.
Taldea
hobetuz eta gorpuztuz zihoan, baina
bere jokalaririk onenetakoa falta
zitzaion: Jose Miguel Etxaniz, Askatuak-en
zegoelako. 1978an joan zen Donostiako
taldera Etxaniz, eta Espainiako Lehen
Mailan jokatzera iritsi zen, hegal
postuan, eta denboraldiko zati handi
batean gainera, titular izan zen.
Izena aldatu eta estatutuak
egitearekin soilik jai zegoen. Klubak sustrai sendoak
izango bazituen, azpi-azpitik hazi beharra zuen. Jokalari
asko kanpoan zeuden ikasten, eta Josuren inguruan
-honek ere lana kanpoan egiten baitzuen- Iñaki
Uria eta Pello Aizpuru izan ziren lehen urte haietan
pisurik garrantzitsuena hartu zutenak.
ESKOLARTEKOA BULTZATU
Funtsezkotzat jo zen eskolarteko saskibaloia bultzatzea.
Oro har, eskolarteko kirola batere landu gabe zegoen,
eta lana ganoraz eginez gero izugarrizko pagotxa zegoela
bistakoa zen; gazteei kirola egiteko aukera emango
zitzaien, eta, bide batez, Iraurgik gazteekin lanean
hasteko aukera izango zuen.
Iraurgin zeudenei, handik aurrera, saskibaloiak hartu
zien aisialdirako zuten denbora guztia; eta guztia
esatean, guztia esan nahi da. Izan ere, lan saioetan
edo partida jokatzen ez zeudenean, gazteagoen ardurak
lotzen zituen, edo bestela zuzendaritzako bilerak,
kartelak eskegitzeak edo aldian aldiko zozketek. Gazteak
ziren, ordea, eta gehienek ez zuten oraindik lotura
estuegirik. Hala ere, denek diote, gaur egun, orduan
egin zuten lan hura guztia egiteko gai ez zirela izango.